Onun ölümüyle hayatın ne kadar kısa,ne kadar anlamsız,ne kadar boş olduğunu bir kez daha gördüm...Hep derler ya; plan yapmayın anı yaşayın....
Gündelik koşuşturmacaların içinde ömrümüzü tüketiyoruz.Hergün aynı şeyleri yapıp bunun için birbirimize dert yanıyoruz.Her pazartesi yeni kararlar alıp öğlesine bozuyoruz...
Sabahtan beri görünmez bir mengene kalbimi sıkıştırıyor...Sürekli soruyorum kendime;benim pilim ne zaman bitecek,hangi projenin ortasında hayata veda edeceğim,sondan kaçıncı nefesim bu içime çektiğim???
