Ve gözlerini kamaştıran ışık yavaş yavaş dağıldığında haYaL manzaranın müthiş büyüsüne kapıldı.Ayaklarının altında ipekten çimler,karşısında koskoca ağaçların olduğu orman...Ve bir fısıltı uzak diyarlardan kulaklarına ulaşan;"haYaL..."
Korkusuzca ormana daldı haYaL.Önünden geçtiği her ağaçtan bir meyva kopardı.Meyvaların tadı daha önce hiç tatmadığı kadar güzeldi.Durmadan yedi ve bir sonraki ağaca nefesini tutarak koştu...Zaman kavramını yitirdi...
Sonra,daha önce gördüklerinden çok daha büyük bir ağacın önünde buldu kendini...Ağaç o kadar büyüktü ki dallarının bir ucu doğuya diğer ucu batıya doğru eğilmişti ve göz hudutlarını çoktan aşmıştı...Tepesi ise bulutların arasında kayboluyordu...
Bir ağaç nasıl bu kadar büyük olabiliyordu! haYaL kendini karınca kadar hissetti;küçüldü,küçüldü...Ağaca tırmanmak istedi,üst dallara çıkıp manzarayı görmek için can atıyordu.Ama en aşağıdaki dalları bile çok yüksekteydi...haYaL her seferinde başarısız oldu,çıkamadı.Günlerce uğraştı ve sonunda pes etti;hıçkırıklara boğuldu...haYaL'in gözyaşları koca ağacın köklerine ulaştı,kalbini acıttı ve ağaç sessiz kalmamaya karar verdi;
ağaç:"ağlama küçük kız.."
haYaL:"..kim konuştu?.."
ağaç:"ben..."
haYaL:"kimsin sen,nerdesin?.."
ağaç:"ben ....karşındaki ağaç...."
haYaL:"!!!"
haYaL ağacın konuştuğunu anlayınca bayıldı....
Uyandığında kuş tüyü bir yatakta yatıyordu.Günlerce uyumuş olmalıydı,kendini dinlemiş hissetti.Sonra aynı sesi duydu.Bu sefer daha yakından,daha derinden....O an ağacın içinde olduğunu fark etti.
ağaç:"korkma küçük kız,sana kötülük yapmam..."
haYaL:"ama...ama....sen....ağaçlar konuşamazki!"
ağaç:"normalde belki...ama burası düşler ülkesi,burda herşey mümkün..."
O anda kapı açıldı ve içeri uzun boylu ,yakışıklı bir genç girdi...Gelen düşler ülkesinin prensi,prens tuco...
