Firarperest *Elif Şafak*

Bu,okunmuş bir kitap üstüne şahsi değerlendirme olabilseydi keşke...Keşke dilim tutulmasaydı da içimden geçenleri tamamen yazabilseydim...

Elif Şafak her kelimesine,her cümlesine ayrı ayrı aşık olduğu yazar...Cümlelerinde farklı bir tını var sanki,duyduğun anda seni büyüsüne çekiyor,her sayfasında tını artıyor,karakterler ete kemiğe bürünüyor,tanıdığınız birilerine...Ve hatta siz oluyorsunuz başrol...

Kitabın arka yüzünde derki;

İnsan ki eşrefi mahlukattır, içindeki semavi özü keşfetmekle yükümlüdür. Çıkacaksın yollara, kendine doğru git gidebildiğin kadar. Keşif boynumuzun borcudur. Kendimizi keşfetmek, aşkı keşfetmek, dünyayı keşfetmek, Öteki’ni keşfetmek…
(…)
Çakılı kalmamak sırf alışkanlıklardan ötürü demir attığın koylara. Çıkmak oralardan, geçmek dalgakıranların beri tarafına, bilmediğin memleketlere varmak, tatmadığın yemekler yemek, sözlerini anlamadığın şarkılarla içlenmek, risk almak, dağılmak ve parçalanmak ve hasret çekmek buram buram, gurbetin tadına bakmak ve kendini yabancının gözünden görmek, şaşırmak yeniden, şaşırmak bir çocuk gibi dünyanın hallerine, çeşitliliğine, güzelliğine, acımasızlıklarına… şaşırmak ölene kadar… şaşırma kabiliyetini hiç yitirmemek… budur son tahlilde Âdemoğullarına, Havvakızlarına kendilerini keşfettirten serüven.

İlk defa bir kitabı okurken altını çizdim,sevdiğim cümleleri kaybetmek gibi bir korkuya kapıldım,kitabı hiç olmadığım kadar sahiplendim ve altını çizdim.Kimse kızmazsa bir kaçını paylaşmak istiyorum.

Altı çizilesi cümleler;

*Eskiden sevdalar daha mı tutkuluydu,hasretler daha mı derin?*

*Kaç hayat yaşayınca yorulur insan?Kaç seneden sonra yaşlı,kaç hezimetten sonra bezgin,kaç sevdadan sonra kalpsiz,kaç kelimeden sonra lal olur kişi?*

*Doğru,ne kadar kilometre kat edersen et,yakınlaşamazsın kendine,eğer zihninin ve yüreğinin sınırları duruyorsa yerli yerinde*

*Öteki kadın?Peki ya onu ne yapacağız?Soru önemli.Soru aslında hepimizin hayatında yer etmiş,içimize sinmiş.Bir kadının evliliği aksıyorsa eğer,bir şeyler fena halde tökezlemeye başlamışsa,üçüncü bir insan değildir bunlardan sorumlu olan."Bir başka kadın",varsa şayet,sadece bir sonuçtur,sebep değil*

*Bedenimiz ter içinde koşarken,zihnimizin kancaları bir yerlere takılıyor*

*Ve söyleniyoruz bol bol.Şikayet etmek en sevdiğimiz dil jimnastiği*

*Aşk dediğin lastik kaçırmayan dirayetli bir çorap gibi olmalı*

 Kitap birer ikişer sayfalık bölümlerden oluşuyordu,öğle aralarında okuyarak kısa sürede bitirdim ve çok sevdim.Elif Şafak'ın insanlara baktığı,onları analiz ettiği penceresini çok beğeniyorum.Tespitleri her zaman bildiğimiz ama ancak duyunca "aaa evet bu öyledir ya.."dediğimiz cinsten,hikayelerde suretimizi görmemizin nedeni bu olsa gerek.Zevkler tartışılmaz ama kitabı okumak isteyenlere öneririm; ben birsürü kitabını okuduğum bu müthiş harf ustasının bu kitabını da çok beğendim....